Шубічы

 Шубічы (Szubicze) – былы маёнтак Урэттаў, Лей-Нейгафаў і Бжэзінскіх на Пружаншчыне.

Мінуўшчына

Шубічы як вёска вядомыя з 1563 року, калі ўваходзілі ў склад Дабучынскае (Пружанскае) воласьці, Кобрынскае эканоміі, на тое момант ужо існавалі.

Шубічы таксама ўзгадваюцца ў 1726 року, як частка Пружанскае рымска-каталіцкае парафіі Шарашоўскага дэканату.

Па дадзеным на 1775 рок уладальнікам маёнтку з’яўляўся вайсковец інфанскі Урэтт. Верагодна маецца на ўвазе Нэрэвуш Урэтт (Nereusz Wrett) – вайсковец інфанскі, дэпутат трэбунату Вялікага Літоўскага ад ваяводства Берасьцейскага. Належала яму тут вёска Шубічы з 19 дамамі, а таксама суседні маёнтак Старая Воля.

Маёнтак на мапе 1856 року

У 1860-х роках уладальнікам маёнтку Шубічы з’яўляўся Ян Лей-Нейгафу (Jan Ley-Neuhoff), належала яму тут 353 дзесяціны зямлі.

Пасьля анты-расейскага паўстання 1863-1864 рокаў, у перыяд з 24 листапада 1865-га па 9 верасьня 1866-га, частка зямельных надзелаў маёнтка Шубічы, што належала Нейгафу фон Лею (расейскія ініцыялы О.О.), была выкупленая часоваабавязанымі сялянамі.

Па зьвесткам на 1880-я Яну Лей-Нейгафу разам з маёнткам і урочышчам Забалацце (Zabłocie) належыла ўжо 672 дзесяціны зямлі.

Маёнтак на мапе 1885 року

У 1930-х маёнтак Шубычы ва ўласнасьці роду Бжызінскіх, якія мелі жыдоўскае паходжанне, гаспадаром тут быў Шымон Бжэзінскі (Szymon Brzezinski).

На 1 верасьця 1939-га ўладальніцай маёнтку значыцца Шая Бжэзінскі (Szaja Brzeziński).

Маёнтак на мапе 1930-га року

У склад маёнтку тады ўваходізі – сядзібны дом, сыраварня, гаспадарчыя пабудовы: стайня, абора, свінушнік, хлеў, склеп. Мелася каля 50 дойных кароваў, коні, сьвіньні.
Сядзібны дом быў вялікім аднапавярховым драўляным будынкам да якога вяла прыгожая ліпавая алея.
Сядзібна-паркавы ансабмль складаўся з парку і 2-х стаўкоў.
Рос пладовы сад і вялікі агарод, дзе гаспадары вырошчвалі бульбу і агародніну.

У 1940 Шая Бжэзінскі была растраляна (rozstrzelana w 1940 r. w Palmirach).

Надмагілле апошняе уладальніцы маёнтку

Савецкі перыяд
Падчас Савецкае інвазыі сям’я Бжызінскіх вымушана была бегчы, уся іх маёмасьць канфіскаваная. У панскім доме спачатку пасяліліся савецкія вайскоўцы, у клуні круцілі кіно. Потым з іхняга дому зрабілі савецкую школу, а ў 1970-х нейкі Макарэвіч разабраў школу ды перавёз у Шані на пабудову ўласнага дому.

Рэспубліка Беларусь
Падмуркі дому і гаспадарчых пабудоў на свае патрэбы разабралі мясцовыя жыхары. Ліпавую алею канчаткова зрэзалі камунальныя службы.

Адзін са старых стаўкоў і дагэтуль з рыбаю, 2017 рок

Другі ставок абмялеў і забруджаны сьмеццем, 2017

Раскіданая чарапіца ля стаўкоў, 2017

Крыніцы:
Mikołaj Rozanow – „Powiat Prużański (Szkic Historyczny)” 1935 rok, str. 75-84
P.Sz.Towpik – Szlachta traktu pruzanskiego posiadajaca poddanych, wedlug spisu podymnego dla woj. brzeskiego litewskiego z 1775 r.
rgia.su

6 thoughts on “Шубічы

  1. Pingback-адсылка: Спіс уладальнікаў маёнткаў 1938 року | Pružana

  2. Pingback-адсылка: Спіс уладальнікаў маёнткаў па 1863 року | Pružana

  3. Pingback-адсылка: Сьпіс уладальнікаў маёнткаў па 1863 року | Pružana

  4. Pingback-адсылка: Сьпіс уладальнікаў маёнткаў па 1863 року | Pružana

  5. Pingback-адсылка: Сьпіс Пружаскае шляхты 1775 року | Pružana

  6. Pingback-адсылка: Сьпіс уладальнікаў маёнткаў з 1880-х | Pružana

Пакінуць адказ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Змяніць )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Змяніць )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Змяніць )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Змяніць )

Connecting to %s