Lieŭ Sapieha skardzicca Kryštapu Radzivilu na padziei ŭ Siaĺcy 1598 roku

Канцлер вялікі Літоўскі, стараста Шарашоўскі, Берасьцейскі і г.д., рыма-каталіцкага веравызнання, Леў Сапега выказвае незадавальненне гетману вялікаму Літоўскаму Крыштапу Мікалаю Радзівілу, кальвіністу, аб тым што храм рымска-каталіцкі Сьвятога Лаўрэна ў Сяльцы зьняважаны застаўся, вобразы Хрыста зьвязаныя вяроўкамі былі выцягнутыя са сьвятыні і па за мястэчкам спаленыя, а попел ад іх да вады кінуты. Далей Леў Сапега кажа, што па словах канфэдэрацыі, кальвінскі збор згарэў (дапускае, што самі яго падпалілі)…

Далей

List da Jaraša Krečeŭskaha ŭ Šarašoŭ 1574 roku

Ліст землеўладальніку і старасьце Шарашоўскаму Ярашу Крэчэўскаму, які ад караля і вялікага князя Жыгімонта Аўгуста атрымаў само мястэчка і воласьць Шарашоўскую, паведамляецца аб перадачы ўсёе гэтае ўласнасьці стольніку вялікаму літоўскаму, дзяржаўцы Віленскаму пану Мікалаю Дарагастайскаму.

Далей

Dekret pliebana Dabučynskaha z bajarami Kobrynskimi 1548 roku

Спрэчная справа паміж плебанам Дабучынскім князем Эразмусам з баярамі Кобрынскімі на права валоданне зямлёю Радзівілаўшчнаю. Апісваецца гісторыя, аб тым, што з даўніх часоў, да 1548-га, існавала на тым месцы 2 двары – Радзівілава і Наскова, аднак той род Радзівілаў згас і не засталося спадчынікаў, таму спадар Вацлаў Касцевіч зямлю тую пустую Радзівілаўшчыну аддаў ва ўладанне храму Дабучынскага. Аднак з пратэстам выступілі баяры і пажадалі павярнуць маёмасьць.
У справе ўзгадваецца ўраднік Дабучынскі Ян Куроўскі (Jan Kurowski), першы плябан Дабучынскі, імя якога не называецца, стала быць князь Эразмусам – другі плябан. Падчас апісання межаў зямлі Радзівілаўскай узгадваецца зямля “Шеноўская”, ранняя адсылка на паселішча Шэні; невядомыя могліцы, магчыма адныя з тых, што на Горцы ці зьніклыя блізу яе; і “место Пружонок”.

Далей